Studio-Sport - Sklep Sportowy
Sklep internetowy korzysta z plików Cookies zgodnie z celami określonymi w Polityce Prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików Cookies za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Więcej szczegółów znajdziesz w Polityce Prywatności.
  • Nieprzerwanie od 1998 roku
blog-image

Dobór butów do piłki ręcznej

Piłka ręczna to gra kontaktowa, jedna z najbardziej brutalnych wśród gier zespołowych. To taki trochę hokej, tyle że nie na lodzie, a na parkiecie. Tutaj żartów nie ma. Jeśli wchodzicie na parkiet, to zadbajcie o porządne buty. Pamiętajcie - nie wszystkie buty halowe nadają się do piłki ręcznej.

W handballu, tak jak w każdej grze zespołowej, różni zawodnicy mają do wykonania nieco inne zadania. Czym innym jest gra w obronie i przepychanie się obrotowego w kole, a czym innym gra w kontrataku i na skrzydle. Dlatego wśród modeli do piłki ręcznej rozróżniamy 2 rodzaje butów:

1. Tzw. „cegła”, czyli masywna, mocno obudowana skórą konstrukcja, która dzięki swojej sztywności stanowi wsparcie dla stopy w chwilach największych przeciążeń. Zwiększona amortyzacja to z kolei ochrona aparatu kostno-stawowego. To szczególnie ważny element ochrony w przypadku zawodników/czek o „mocnej” budowie ciała. Ta nieco „pancerna” konstrukcja sprawia również, że są to buty o zwiększonej żywotności. Jeśli nie lubicie zbyt często wymieniać butów i zależy wam na ich trwałości, to ten rodzaj jest dla was najwłaściwszy.

2. Tzw. „piórko”, to przede wszystkim lekkość i nieco bardziej elastyczna podeszwa. Zaprojektowano je z myślą o zawodnikach/czkach aktywnych w ataku, szybko biegających w kontrataku, oraz na skrzydle. Polecamy je szczególnie szczupłym i dużo biegającym zawodnikom/czkom. Mogłoby się pozornie wydawać, że jest to dość niszowy typ buta. W końcu liczba sprinterów w drużynie rzadko kiedy jest większa niż 2 zawodników. A tymczasem buty z tej serii cieszą się większą popularnością niż mocniej zbudowane klasyki. Wynika to z tego, że wśród klientów dominuje młodzież wyczynowo grająca w handball. Ich waga jest zazwyczaj na tyle niska, że nie wymaga to stosowania butów o grubszej, sztywniejszej i lepiej zamortyzowanej podeszwy.

Obie konstrukcje łączy jedna wspólna cecha. W obu przypadkach środek ciężkości jest nisko osadzony. Boczna część podeszwy znajduje się powyżej dolnej linii stopy. Mówiąc obrazowo, stopa umieszczona jest bardziej wewnątrz podeszwy, niż na niej. Chodzi tutaj o poprawę zwrotności i umiejętność przyjmowania przeciążeń bocznych. To bardzo przydatna cecha podczas wykonywania zwodów.

Częstym błędem jest wybieranie butów do siatkówki przez zawodników grających w szczypiorniaka. Te buty tylko pozornie są podobne. Co prawda zachęcają swoją lekkością i amortyzacją, ale konstrukcyjnie różni je jednak przepaść. Środek ciężkości wyciągnięto tam w górę by zmieścić silne amortyzatory, osłona stopy jest bardzo delikatna aby obniżyć ich wagę. To wszystko sprzyja ciągłym wyskokom, lecz zupełnie nie pomaga w zwrotności. Podczas przeciążeń bocznych stopa zsuwa się z podeszwy. W najlepszym razie, można zbyt szybko zniszczyć buty. W najgorszym, może łatwiej dojść do skręcenia kostki. Obu scenariuszy nikomu nie życzymy;)